Het is 05.00 ’s ochtends wanneer de wekker gaat. Het is nog pikdonker en ik zie geen hand voor ogen. Even ben ik in de war… waar ben ik? Waar is de wekker? En dan weet ik het ineens weer. Meteen ben ik wakker, en met mij de rest van de tent. We verblijven op dit moment in Aicha, in de Wadi Rum woestijn. Vandaag rijden we naar Petra. Een van de zeven wereldwonderen.
Petra is een prehistorische stad die zich bevindt tussen de Rode Zee en de Dode Zee. Het was een belangrijk kruispunt tussen Arabië, Egypte en Syrië. Het staat bekend om de prachtige Hellenistische architectuur en de grootsheid: tot diep in de grot lopen tunnels, passages, tombes en meer.
Uitkijken voor schorpioenen
We gaan al vroeg op pad om de drukte voor te zijn. Sky springt bij ons in bed en zegt dat hij eigenlijk nog wel even wil slapen. Ik vertel hem dat hij dat in de auto kan doen. Hij vraagt of hij zijn deken en kussen mee mag nemen in de auto, maar dat kan helaas niet. Die zijn van de accommodatie. Zo’n vijftien minuten later staan we buiten en nog steeds zie ik bijna niets. Het is zó donker hier, deze mate van donkerte ervaren wij in Nederland niet. Er zijn geen lampen, er is geen luchtvervuiling. Mijn ogen kunnen er niet aan wennen.
Sky wacht bij mijn zijde tot ik een zaklamp aan heb. Die hebben we nodig om te kunnen zien, maar ook om het pad te verlichten en eventuele schorpioenen te spotten. Die zijn ’s nachts namelijk actief. We lopen over het houten pad richting de auto en Sky zegt een paar keer dat ze ‘zo groot zijn’. Ik sta meteen op scherp. Wat is groot? Jakhalzen? Schorpioenen? Maar dan besef ik me dat hij het over de mieren heeft. Die zijn hier ook wel twee centimeter groot, bizar. Wanneer we bij de auto aankomen kunnen we dan echt op pad. De rit ernaartoe is prachtig. Met de opkomende zon en de uitgestrekte uitzichten lijkt het wel alsof we door een filmset rijden. Om 7.25 uur komen we bij Petra aan.
Mysterie en sereniteit
En dan… sereniteit. Een eeuwenoude energie. Abnormaal prachtige uitgehouwen bouwwerken uit de prehistorische tijd. Die historie voel je hier overal. We zijn allemaal sprakeloos en diep onder de indruk. Onze gids vertelt ons van alles over dit wereldwonder. Vroeger was Petra een koninklijk rijk, en woonden er koningen en koninginnen in de uitgehouwen grot waar we voor staan. Nog steeds, duizenden jaren later, zijn archeologen op zoek naar antwoorden over waarom bepaalde gebouwen hier gemaakt zijn. Zijn het graven? Woningen? Tempels? Honderd procent zeker weten ze het nog steeds niet. Maar dat het bijzonder is, dat staat vast. Je kunt de foto’s van ons bezoek op mijn Instagram bekijken.
