Heb jij in de herfst en winter vaak last van rode en opgezwollen tenen? Dit fenomeen staat ook wel bekend als wintertenen. Maar wat is nu de oorzaak van deze vervelende aandoening en is er een oplossing waar geen medicijnen aan te pas komen? In dit artikel lees je alles wat je moet weten over het ontstaan van wintertenen en wat je er zelf op een natuurlijke manier tegen kunt doen.
Wat zijn wintertenen en wat zijn de symptomen?
Wintertenen zijn tintelende en opgezwollen tenen met een rode of paarse kleur. Wetenschappers noemen de aandoening ook wel perniones. Uit onderzoek blijkt dat wintertenen niet erfelijk overdraagbaar zijn, maar dat de achterliggende oorzaken wel vaak in dezelfde families voorkomen. Sommige mensen hebben er daarom nooit last van, maar anderen helaas ieder jaar opnieuw.
De klachten treden bij wintertenen vaak op vlak nadat je in de kou bent geweest (dus voornamelijk in de herfst en winter) en kunnen per persoon variëren. Veelvoorkomend zijn onder meer rode of blauwe tenen met een branderig, jeukend of tintelend gevoel. Dit leidt tot pijnlijke plekken op de tenen die vaak ook een beetje gezwollen zijn en op beide voeten voorkomen.
Wat is de oorzaak van wintertenen?
Wintertenen zijn een gevolg van de wijze waarop jouw bloedvaten zich verwijden en vernauwen. Als het koud is worden je bloedvaten nauwer, waardoor de warmte in je lichaam beter wordt vastgehouden. Het gevolg hiervan is wel dat de bloedcirculatie richting je tenen en andere uiterste ledematen (ook je vingers, neus, kin en ogen) vermindert en deze hierdoor afkoelen.
Zodra je brein signaleert dat ledematen afkoelen, zorgt het voor de aanvoer van extra bloed (en dus zuurstof en voedingsstoffen) om deze lichaamsdelen weer te verwarmen. Dit extra bloed kan echter lastig in je ledematen komen, omdat de bloedvaten door de kou vernauwd zijn. Dit veroorzaakt de typische roodblauwe en paarsblauwe zwellingen die zo vervelend zijn aan wintertenen.
Waarom heb ik wintertenen en anderen niet?
Volgens wetenschappers zijn wintertenen op zichzelf niet genetisch overdraagbaar. Wel is duidelijk dat de achterliggende oorzaken op het gebied van bloedcirculatie vaker voorkomen in sommige families. Zo zijn relatief broze bloedvaten en zweetvoeten (vochtige voeten leiden eerder tot wintertenen) belangrijke risicofactoren voor het ontstaan van deze aandoening.
Niet geheel toevallig zijn mensen die last hebben van wintertenen ook eerder vatbaar voor wintervoeten, winterhanden en wintervingers. Perniones kan namelijk optreden in verschillende ledematen die blootstaan aan kou en vochtigheid. Ook het gebruik van bepaalde medicatie zoals bètablokkers (bijvoorbeeld tegen hoge bloeddruk) kan je kans op wintertenen vergroten.
Wintertenen en een vitamine B12-tekort
Hoewel wetenschappers het er nog niet helemaal over eens zijn, lijken tekorten aan bepaalde voedingsstoffen en in het bijzonder vitamine B12 de kans op het ontstaan van wintertenen te vergroten. Zo is er een vrij recente studie die een relatie tussen perniones en een vitamine B12-tekort wist aan te tonen op basis van verzamelde statistieken in een ziekenhuis.
Dit verband lijkt niet uit de lucht gegrepen, want vitamine B12 is een essentiële voedingsstof die in het lichaam bijdraagt aan een normale werking van het zenuwstelsel en een normale vorming van rode bloedcellen. Rode bloedcellen vervoeren zuurstof door het lichaam, maar kunnen deze taak minder goed uitvoeren als er te weinig van zijn of als deze abnormaal zijn gevormd.

