Ben jij op alle fronten gelukkig met jouw leven?
Of nemen de normen en waarden van andere mensen jouw leven weleens over? En ben je niet altijd overal even gelukkig mee?
Daarmee bedoel ik dat als jij op je 80e terugkijkt naar jouw leven je terug blikt dat je het ingevuld hebt zoals jij het zou willen? Of kijk je terug en heb je spijt van dingen die je niet hebt gedaan? Of misschien ben jij 1 van de mensen die wel kan zeggen dat hij gelukkig is?
Onderzoek.
Recent is er een onderzoek geweest naar het gevoel wat mensen hebben op hun sterfbed als ze terugkijken naar hun leven. Op nummer 1 staat dat men spijt heeft dat ze niet hun eigen leven geleid hebben, maar het leven en de wensen en de plannen van een ander hebben geleefd. En dat is het punt, als je zelf geen duidelijk plan of doel hebt in je leven, dan ga je automatisch het leven van een ander leiden, voldoen aan de eisen van je partner, je vriendschappen, familie en werk. Wat verwacht de maatschappij van ons? Daar gaan we dan maar naar leven, we moeten al zoveel en we leggen onszelf al zo enorm veel op.
Plan.
Als jij niks doet aan een plan voor jezelf is de kans groot dat je straks terugkijkt op je leven en je jezelf afvraagt waar jij was in het hele verhaal. Sta jij langs de lijn, ben je aan het afwachten wat er gaat gebeuren, of neem jij het heft in handen en bepaal jij zelf hoe je je leven inricht? Ben jij regisseur van jouw leven of ben je een figurant die niks te vertellen heeft en het zich maar laat aanleunen. Laat je het je maar aanleunen en ren je jezelf steeds voorbij om maar naar de wetten van een ander te leven dan is de kans groot dat je jezelf een keer tegenkomt, in de vorm van een burn-out, depressie, of lichamelijke klachten.
Is dit laatste een bewuste keuze dan is dat prima, maar stel jezelf eens de vraag of je je er bewust van bent dat je in bepaalde patronen verstrengeld zit?
Gedachtes.
Hoe hebben gedachtes impact op je leven? Hoe heeft stress impact op je leven? Hoe fijn zou het zijn om gedachtenvrij en stressvrij door het leven te kunnen gaan, om tools te krijgen zodat ook jij meer rust kunt vinden. Want we kunnen dit allemaal, het wordt ons alleen niet geleerd. Wil jij dit leren? Dat kan!
We leven in een tijd waar we enorm veel keuzes kunnen maken, die keuzes geven soms ook een enorme onrust, wat kiezen we? Maken we de juiste keuze? Ben ik wel goed genoeg? Zal ik er niet in falen als ik ervoor kies om iets anders te doen, op welk vlak dan ook? Dit kan over relaties gaan, vriendschappen maar ook over werk. Zit jij allang op de verkeerde plek? Ben je eigenlijk helemaal niet gelukkig? Wat doe je jezelf dan aan dat je blijft hangen, jij hebt zelf de keuzevrijheid om door te gaan en een andere weg in te slaan. Een ander zal het niet voor je doen.
Onzekerheden.
Toch blijven we hangen in onzekerheid, oude gewoontes, waardelabels die we uit onze jeugd hebben meegekregen. Waardoor we de verandering niet aan durven gaan. Waardelabels bouwen we op in de leeftijd van 0-8 jaar, door ouders, broers zussen, vriendschappen, dingen die je meemaakt, wat je verteld wordt maar bijvoorbeeld ook op school ontwikkelen we waardelabels. De waardelabels nemen we de rest van ons leven met ons mee, brengen ons een hoop maar we kunnen onszelf er ook enorm mee tegenwerken. Een voorbeeld is dat we onszelf vertellen altijd op tijd te moeten komen, wie heeft je dat wijs gemaakt, wat als je een keer niet op tijd komt, vergaat de wereld dan? Waarom is dit dan zo ontzettend belangrijk, zijn dat de waardes van je ouders, misschien wel je grootouders, en heb je dat zo meegekregen dat jij dit ook maar meeneemt in de waardes van je leven? Of zijn het jouw eigen geschreven regels voor jouw leven en ben je er heel blij mee? Als er iets op je pad komt wat jou stress geeft waar die stress en druk vandaan komt? Bedenk dan eens of de waarde die jij eraan hangt ook daadwerkelijk jouw waarde is?
Waardelabels.
1 van mijn eigen waardelabels was dat ik enorm wilde presteren, in alles altijd de beste wilde zijn omdat ik anders het gevoel had dat ik niet goed genoeg was. Waar dit vandaan komt? Een opa en vader die enorm hard werkte, want als je hard werkt dan ben je zelfstandig en kun je voor jezelf zorgen. Dan kun je leven.
Maar gaf dit mij de ruimte om echt te leven? Of miste ik daardoor juist veel dingen in het leven, dat laatste is waar. Inmiddels heb ik geleerd waar mijn waardelabels vandaan komen en weet ik precies waarom ik de dingen deed waarom ik ze deed en inmiddels heb ik dit weten te veranderen, met als resultaat: een gelukkige Lot, die uit het leven haalt wat zij wil, er regelmatig naar kijkt of ze nog op de goede weg zit , de weg die zij wil bewandelen en niet die opgelegd is door een ander of door de maatschappij. Het is soms heel verleidelijk om wel terug te vallen in wat er sociaal van je verwacht wordt, denk aan verjaardagen, etentjes, verplichtingen van het werk waarvan je vindt dat het hoort dat jij erbij bent en je beste beentje voor moet zetten.
Vraag jezelf eens af: “zijn dit mijn waardes, of die van een ander?”
