In oktober 2017 maakte ik mijn eerste stilte retraite, in Italië. Op een berg.

Niet zomaar een berg, ik voelde er zo’n enorme rust, die plaats, dat uitzicht, de energie, alles klopt er aan. Mandali: een retraite centrum om tot innerlijke rust te kunnen komen, te kunnen relaxen en te ontspannen. A home from home. De kamers zijn fantastisch, er wordt iedere dag vegetarisch gekookt, maar dan ook echt heerlijk gekookt, de yogalessen zijn er fantastisch, de meditatie is enorm fijn en wordt goed begeleid, de natuur erom heen is fenomenaal om te gaan wandelen, als je de berg iets afloopt vind je een oud klein kapelletje waar je midden in het bos staat. Het is er allemaal zo prachtig!

Na een stressvolle periode met o.a. een burnout had ik het roer totaal omgegooid. Hoog op mijn to do list stond een stilte retraite. Gewoon eens even 100% de stilte mogen en kunnen ervaren. Wat het exact in zou houden en of het wel iets voor me was? Ik stond er helemaal open in en was er erg benieuwd naar.

Bij aankomst na het inchecken in mijn fijne kamer die 7 dagen mijn thuis zou zijn, stuurde ik nog een laatste bericht naar mijn man.

Erna zette ik mijn telefoon uit, om deze precies 7 dagen en 4 uur later weer aan te zetten.

Er ging van alles door mijn hoofd; veel mensen tegen wie ik verteld had wat ik ging doen reageerden dat ze het enorm spannend zouden vinden om zo lang geen contact met het thuisfront te kunnen hebben. Om een week lang niks te kunnen zeggen, bang voor wat er omhoog zou komen, emoties, herinneringen.

Maar ik voelde me juist enthousiast, zag het als een mooi groot avontuur ter verrijking van mijzelf. De boel de boel laten.  Het eerste uur was erg onwennig, het was zo rustig en zo stil en ging me afvragen hoe ik die 7 dagen zo ging doorkomen.

Mijn schema voor die week was inmiddels bekend:
07.00 meditatie
08.00 stilte wandeling
08.30 ontbijt
10.00 yoga
12.00 stilte wandeling
13.00 lunch
14.30 vrije tijd
16.00 zwemmen, bubbelbad, chillruimte
18.30 diner
19.30 avond meditatie

Ik had deze week bewust gekozen voor een privé retraite, omdat ik me helemaal wilde onderdompelen en het maximale wilde ervaren. Ieder ochtend begon ik om 7.00 met mijn eerste meditatie onder begeleiding van een groot teacher: Emilio, een wat oudere man die al 25 jaar in het “vak” zat. Van 8 jaar bij de monniken geleefd tot afgestudeerd psychiater, van alle werelden pikte hij de elementen eruit waarin hij mensen kon begeleiden op hun reis naar het onbewuste, jezelf vinden en een betere versie van jezelf worden dat is dan ook zijn missie. Wat een rust had deze man, en wat heeft hij mij mooie inzichten gegeven. Enorm fijn om mijn eerste retraite met iemand te doen die er zoveel verstand van had.

Hij vertelde me dat hij al vaak zat had meegemaakt dat mensen er zo tegenop zagen een week echt in stilte door te brengen, dat sommige snel hun telefoon weer aanzette, of er zelfs eerder mee stopte… dat was verbazingwekkend voor me, als je hier toch aan begint dan doe je dat toch juist voor jezelf, waarom zou je dan eerder afhaken of het jezelf toch niet gunnen?

Na de eerste 2 dagen had ik zo mijn plek gevonden, ik voelde me zo enorm thuis, vond een intense rust in mijzelf, m’n gedachten werden een stuk minder, alles werd relatief, ik kon vriendschappen goed plaatsen, waar iemand in mijn leven thuis hoort, en waar niet. Wat mijn eigen tekortkomingen waren en hoe ik daarmee om kon gaan.

De meditaties hielpen me om mijn gedachten los te laten, de ene keer ging dat beter dan de andere keer hoor, maar aan het einde van de week was ik helemaal gedachtenvrij. Ik weet nog dat ik daar op dag 6 op het terras zat met de zon op mijn gezicht genietend van het uitzicht waar ik al 6 dagen iedere dag weer naar keek, (iedere dag zie je weer andere dingen, zo mooi) en dat ik dacht, he: ik heb geen gedachten meer? En ik moest om mezelf lachen, verbazingwekkend.

Ik voelde me als herboren, vond dit zo’n top ervaring dat ik ertegen opzag om dichterbij het moment te komen dat ik mijn telefoon weer aan ging zetten. Wat een te gekke experience was dit… alle angsten die mensen aan me uitte dat ik dit ging doen waren echt niet het geval. Ik heb er een ander mens mogen ontdekken in mijzelf, en heb stress, onrust achter me kunnen laten. Nieuwe energie op kunnen doen, mezelf opgeladen en zo’n mooi avontuur mee mogen maken, ik heb mezelf toen voorgenomen dit vaker te doen, minimaal 1 keer per jaar. En die stilte? Ik vond het heerlijk!!! Pas dan is er weer echt ruimte voor jezelf. En dat is zo fijn!!

Ik kan het iedereen aanraden!