Moderne liefde vraagt iets nieuws van je en het begint bij jou

We leven in een tijd waarin we meer dan ooit nadenken over liefde. We groeien ermee op, in films, in verhalen, in muziek, in alles wat we zien. En toch lopen zoveel mensen steeds opnieuw vast. Niet door de ander, maar in wat ze met zich meebrengen uit het verleden.

Ik zie het keer op keer, in mijn sessies, op mijn retreats, in de berichten die binnenkomen. Mensen die ergens wel begrijpen waar hun patronen vandaan komen, maar toch steeds dezelfde pijn tegenkomen in hun relaties. Die keer op keer kiezen voor wat ze kennen, niet voor wat ze écht nodig hebben.

En dan zit je tegenover me, je hebt jaren aan jezelf gewerkt, je bent naar therapie gegaan, je hebt boeken gelezen, je snapt het. En tóch.

Begrijpen is niet hetzelfde als veranderen

Je kunt precies weten waar je patronen vandaan komen, en toch reageren op een manier die je eigenlijk niet wilt. Dat komt omdat er een deel in jou reageert dat veel ouder is dan je gedachten. Dat is je kindsdeel. Het deel dat gevormd is in hoe jij als kind liefde hebt ontvangen en ervaren, of misschien hebt gemist.

In die periode was je volledig afhankelijk van je omgeving. Je had geen keuze. Je leerde wat nodig was om de verbinding met je ouders of verzorgers te behouden, want die verbinding was voor jou letterlijk overleving. Je paste je aan. Je maakte jezelf kleiner, of juist groter. Je leerde wanneer je je mocht uiten en wanneer niet. Je leerde wat veilig voelde, en wat niet.

Wat je daar leerde, werd wat voor jou vertrouwd voelt. En je lichaam maakt daarin geen onderscheid tussen wat goed voor je is en wat je kent. Het herkent alleen wat bekend is.

Dat is wat je later, vaak volledig onbewust, opnieuw opzoekt in relaties. Zelfs als het je pijn doet.

Het zenuwstelsel van vroeger reageert op de situaties van nu. Een blik van je partner die iets te lang duurt. Een toon die iets te scherp klinkt. Een avond waarop hij of zij niet reageert zoals je had verwacht. Jij reageert, maar niet vanuit wie je nu bent. Je reageert vanuit het kind dat leerde dat dit gevaarlijk was, dat de verbinding op het spel stond.

Dat ligt overigens niet aan jou, dat is pure biologie. Dat is simpelweg hoe ons systeem werkt.

Wat moderne liefde écht vraagt

Een bewuste relatie voelt niet altijd makkelijk, maar wél veilig. Dat is het verschil. Niet dat alles soepel gaat, maar dat je je lichaam kunt vertrouwen als je met de ander bent. Dat je je kunt ontspannen, kunt zakken, er écht kunt zijn. Want alleen je hoofd kan je wijsmaken dat het klopt. Je lichaam liegt nooit.

En dat begint bij jezelf kennen op de laag van je systeem. Bij weten wat van jou is, en wat van vroeger. Bij het verschil voelen tussen een echte behoefte en een wond die getriggerd wordt.

Iemand zei het na een retreat zo mooi: “Ik had nooit geweten dat ik dit miste. Ik dacht dat ik wist wat veiligheid was. Ik had geen idee dat ik het nog nooit echt had gevoeld.”

Je kunt niet missen wat je nooit hebt gekend.

En dat is precies waar dit werk over gaat. Niet jezelf repareren, maar ontdekken wat er de hele tijd al in je zat, maar nog nooit genoeg ruimte had om er te zijn. In een relatie beweeg je dan niet meer vanuit tekort, maar vanuit aanwezigheid. Niet vanuit “wat kan ik krijgen?”, maar vanuit “hoe kan ik bijdragen zonder mezelf te verliezen?”

Dat is de mooiste vorm van liefde. Twee mensen die blijven evolueren, samen én apart.

Drie vragen om eerlijk mee te zitten

Ik wil graag 3 vragen met je delen, die je verder gaan helpen in dit proces. Zie het niet als een checklist, maar als een uitnodiging om even echt naar binnen te keren.

1. Welke liefde kende ik als kind, en herken ik die in wat ik vandaag aantrek?
   Niet oordelen, alleen waarnemen. Hoe voelde liefde toen? Was het voorwaardelijk? Was het intens en onvoorspelbaar? Was het er soms wel en soms niet? En herken je iets van dat patroon in de relaties die je hebt gehad of nu hebt?
2. Op welke momenten in mijn relatie reageer ik vanuit mijn systeem van vroeger, in plaats van vanuit wie ik nu ben? Wanneer gaat het ineens heel snel? Wanneer voel je je ineens klein, of juist heel ver weg? Wanneer gaat je lichaam anders reageren dan je hoofd zou willen? Dat zijn de momenten. Daar zit het oude patroon.
3. Wat heeft mijn innerlijk kind nodig dat ik mezelf nog niet geef, en dat ik daardoor onbewust van mijn partner verwacht?
   Dit is misschien wel de belangrijkste vraag. Want alles wat we onszelf niet geven, gaan we vroeg of laat buiten onszelf zoeken. En dan wordt de ander de drager van iets wat eigenlijk van jou is.

De ruimte om te voelen

Dit is precies waarom ik retreats organiseer.

Niet omdat je het niet zelf kunt. Maar omdat dit soort werk ruimte nodig heeft. Stilte. Aanwezigheid. Je eigen lijf. En iemand die je begeleidt terwijl je het voelt, niet alleen terwijl je het denkt.

Op mijn retreats creëer ik die ruimte. Voor het werk dat niet in een therapiesessie van een uur past. Voor de laag die dieper zit dan woorden. Voor het moment waarop je niet alleen begrijpt, maar ook voelt, in je hele systeem, wie je bent en wat je écht nodig hebt.

Als dit iets in je raakt, ben je van harte welkom op een van mijn retreats.