Nee zeggen vanuit zelfliefde in plaats van angst

Ik zie het zo vaak gebeuren bij vrouwen. Dat ze ‘ja’ op iets zeggen, terwijl ze ‘nee’ voelen. Allemaal uit angst voor afwijzing, conflict of verlies van verbinding. Ja zeggen voelt veiliger dan trouw blijven aan jezelf. Maar eigenlijk wijs je jezelf af. Het is tijd om ‘nee’ te zeggen vanuit zelfliefde.

Zónder dat je relaties daaronder lijden.

Waarom nee zeggen zelden alleen over communicatie gaat

Jij hebt het vast ook meegemaakt: dat je voelde dat iets eigenlijk niet goed voelt, maar toch ja zei. Ja tegen een afspraak waar je geen energie voor had, of tegen iemand die alweer over je grens heen ging. Je zei ja terwijl je lichaam eigenlijk allang nee zegt. Maar die nee… die roept ook spanning op, omdat je bang bent iemand teleur te stellen. Je bent bang om afstand te creëren, of conflict.

En ergens is dat ook logisch. Veel vrouwen hebben nooit geleerd dat ze veilig zijn wanneer ze voor zichzelf kiezen. We hebben geleerd om rekening te houden met anderen, om aan te voelen wat iemand nodig heeft, om harmonie te bewaren. Om lief, beschikbaar en zorgzaam te zijn. Maar ondertussen raken we steeds verder verwijderd van wat er eigenlijk ín ons leeft.

Terwijl een grens aangeven niets anders is dan eerlijk worden over wat je voelt. Ik geloof dat nee zeggen daarom zelden alleen over communicatie gaat. Het gaat over veiligheid. Over wat jouw lichaam heeft geleerd over liefde, verbinding en afwijzing.

Want op het moment dat jij voelt dat een nee spanning oproept, reageert je zenuwstelsel vaak sneller dan je hoofd. Er gebeurt iets ouds. Iets lichamelijks. Een innerlijke reflex die vraagt: wat gebeurt er als ik nu voor mezelf kies? Blijft de ander dan nog? Mag ik er dan nog steeds zijn?

Het verschil tussen nee zeggen vanuit angst en vanuit zelfliefde

Wanneer je nee zegt vanuit angst, gebeurt er vaak iets dubbels. Aan de buitenkant lijkt het alsof je flexibel bent, begripvol, makkelijk in de omgang. Maar onder die laag zit vaak een spanning die je niet uitspreekt, een behoefte die je inslikt, of een grens die je overschrijdt zonder dat iemand het doorheeft.

Je merkt het aan de manier waarop je jezelf nuanceert, verzacht of terugtrekt. Een ‘nee’ vanuit angst klinkt dan vaak zo:

• “Het maakt niet uit hoor, ik doe wel mee.” 
• “Ik wil geen gedoe.” 
• “Laat maar, ik regel het wel.”

In dat soort momenten zeg je niet alleen ja tegen de ander, maar tegelijkertijd ook nee tegen jezelf. Een ‘nee’ vanuit zelfliefde heeft een heel andere kwaliteit. Het komt niet voort uit verzet of afstand, maar uit helderheid. Het klinkt als:

• “Dit voelt niet goed voor mij.” 
• “Hier heb ik nu geen ruimte voor.” 
• “Ik kies dit anders.”

Je voelt wat er in je leeft, en je durft dat serieus te nemen, ook als het spannend is. Niet omdat je de ander wilt afwijzen, maar omdat je jezelf niet langer wilt verlaten om de verbinding te behouden.

Zelfliefde als basis voor grenzen

Zelfliefde wordt vaak geassocieerd met zachtheid, rust en goed voor jezelf zorgen, maar in de praktijk vraagt het iets veel fundamentelers: het vermogen om jezelf en jouw behoeften serieus te nemen, ook op momenten waarop dat ongemakkelijk is.

In mijn werk zie ik vaak dat vrouwen precies weten wat goed is voor anderen, maar nauwelijks nog voelen wat goed is voor henzelf. Ze zijn zó gewend geraakt aan aanpassen, zorgen en doorgaan, dat hun eigen behoeften ergens op de achtergrond zijn verdwenen.

Zoals ik ook schrijf in mijn boek Jouw Krachtige Brein, ligt de kwaliteit van je leven niet zozeer in wat je meemaakt, maar in hoe bewust je bent van je eigen patronen, overtuigingen en reacties. Dat bewustzijn maakt zichtbaar waar je jezelf nog aanpast, waar je je eigen behoeften relativeert en waar je misschien al lange tijd keuzes maakt die niet echt in lijn zijn met wie je bent. Waar je eerder over je grenzen bent gegaan, ligt nu de uitnodiging om het anders te doen, en jezelf daarin veiligheid te bieden.

In mijn boek verbind ik die inzichten met een diepere laag: de verbinding tussen hoofd en hart. Want juist op het moment dat je niet alleen begrijpt wat er speelt, maar ook durft te voelen wat er in je leeft, ontstaat er ruimte om andere keuzes te maken. Keuzes die niet langer gestuurd worden door angst voor verlies, maar door vertrouwen in jezelf.

Waarom een grens de relatie niet verbreekt, maar verdiept

Ik snap het gevoel dat grenzen afstand creëren, dat eerlijkheid spanning veroorzaakt en dat je voorzichtig moet zijn om de ander niet te verliezen. Maar wat in werkelijkheid vaak gebeurt, is dat het ontbreken van grenzen juist afstand creëert. 

Wanneer je niet uitspreekt wat er in je leeft, ontstaat er een subtiele vorm van verwijdering. Je past je aan, maar raakt jezelf onderweg kwijt. Je blijft in contact, maar niet meer vanuit wie je werkelijk bent. En op de lange termijn ondermijnt dat de verbinding veel meer dan een eerlijk uitgesproken grens ooit zou doen. Stom, hé?

Echte verbinding ontstaat dus niet door voortdurend rekening te houden met de ander, maar door jezelf mee te nemen in het contact. Wanneer je eerlijk durft te zijn over wat er in je leeft, ontstaat er vanzelf meer helderheid, begrip en diepte in de relatie. Ik vind het zelf ook veel fijn als ik weet wat ik aan de mensen om me heen heb. Als zij eerlijk zijn en hun behoeften delen, verdiept dat alleen maar onze connectie. Dus dat probeer ik zelf ook altijd terug te geven.

Waarom nee zeggen juist moeilijk is wanneer het nodig is

Maar dat blijft soms lastig. Het paradoxale is dat je vaak juist op de momenten waarop je zelf het meest behoefte hebt aan een grens, het moeilijkst bij jezelf kunt blijven. Omdat daar oude patronen worden geraakt, zoals:

• De behoefte om aardig gevonden te worden
• De angst om afgewezen te worden
• De neiging om te zorgen
• Het gevoel dat jij verantwoordelijk bent voor de ander

Dat is een automatische reactie, omdat je systeem ooit heeft geleerd dat dit de manier was om verbinding te behouden. En voordat je het doorhebt, ben je weer afgestemd op de ander, in plaats van op jezelf. Het vraagt daarom niet alleen inzicht, maar ook oefening om in die momenten bewust een andere keuze te maken dan voorheen. Dat betekent:

• Voelen wat er speelt in je lichaam
• Herkennen wanneer je over je grens gaat
• Vertragen in plaats van automatisch reageren
• Jezelf serieus nemen, ook als het spannend is

Een plek om te oefenen: The Living Room Concept

Tijdens het Living Room Concept neem ik je mee in precies dit thema. Niet alleen op een manier waarop je het begrijpt met je hoofd, maar waarop je het ook kunt voelen in jezelf. Binnen het thema Relaties zonder jezelf te verliezen onderzoeken we samen aan de kern van dit vraagstuk: hoe blijf je trouw aan jezelf, terwijl je in verbinding bent met de ander? Je onderzoekt waar jouw grenzen liggen, wat je tegenhoudt om die uit te spreken, en hoe je dat op een manier kunt doen die bij jou past.

Veel vrouwen weten rationeel allang wat goed voor hen zou zijn, maar voelen zich in het moment toch weer meegetrokken in oude patronen van aanpassen, zorgen of pleasen.

Juist daarom gaat deze avond niet alleen over inzicht, maar vooral over ervaring. Over voelen hoe het is om eerlijk te zijn over wat er in je leeft, zonder jezelf weg te cijferen. Om een grens aan te geven zonder schuldgevoel. Om aanwezig te blijven bij jezelf, terwijl je óók in verbinding bent met de ander.

Dit thema komt slechts vier keer terug binnen The Living Room Concept, van 5 tot en met 9 juli. Omdat we bewust werken in een kleine, persoonlijke setting, is het aantal plekken beperkt. Voel je dat dit onderwerp je raakt, dan ben je van harte welkom.

Brain Balance – de methode

Voor iedereen die klaar is om niet alleen zijn gedachten te veranderen, maar zijn hele staat van zijn.

Bestel nu